#bakitganon2

Bakit ganon, mas masakit pa yung i-take for granted yung feelings mo kesa paglaruan yung katawan mo?

Sino relate dito? Totoo naman kase, na mas elevated yung pain kapag feelings mo yung pinaglaruan. Kase for me, yan yung pinaka-vulnerable part ng sarili mo. Yeah, someone who left you after giving your body to someone hurts too pero iba yung pagdating sa feelings eh. Or is it because iba lang yung level ng intesity nila.

But I know for a fact na once you got hurt emotionally, everything else in your body is affected. Mawawalan ka ng gana gumalaw, to be productive and worst — to communicate with people. I hate this feeling, as much as possible gagawin ko na lang ang lahat just to avoid getting hurt emotionally.

 

-snr

Advertisements

#bakitganon1

Bakit ganon, ang dali lang sa tao na mag-bahagi ng parte nila sa hindi nila kilala? How can they share something so pure and fragile to strangers? Tapos makikipagpalagayan ka ng loob, tapos iiwan mo yung tao along all your secrets and stories. JUST LIKE THAT. Parang binigyan ka lang nila ng kapiraso ng paborito mong cookie tapos kinain nila yung natira. Nag-crave ka tuloy dun sa paborito mong cookie.

Bakit ang dali? Hindi ba nila alam na once you share a piece of your life to us mag-eexpect na kame na kami na yung crying shoulder nyo, kami na yung taong pinagkakatiwalaan nyo. It’s like giving something na mahirap ilet go pero binigay mo parin kase you trust us.

Am I making sense? Nakakainis lang kase.

 

-snr

September 11, 2015

Isa ako sa mga babaeng mahilig maghabol. Hahabulin yung mga lalakeng wala namang ginawa kungdi saktan lang ako. Mayroon kasing parte sa puso ko na baka marealize nila na worthy ako.

Bakit ba kasi paasa ang mga lalake? Lalandiin ka, papaasahin, bibigyan ka ng motibo pero kapag umamin ka na may gusto ka sa kanila, saka sila paunti-unting lalayo saiyo or worst – mawala na lang na parang bula.

Sa tatlong lalaki na hinabol ko, sya lang yung hindi ko sinuko. Paano ba naman kasi, mawawala sya tapos babalik ulit. Ang gulo nya rin eh, hindi ko sya maintindihan. Minsan iniisip ko na lang na baka kaya hindi nya ako maiwan-iwan kasi hindi nya ako kayang matiis, baka nagkikimkim lang sya ng nararamdaman para saakin.

Iniisip ko parin hanggang ngayon kung bakit nya ako iniwan. Masaya naman kami sa huli naming pagkikita. Siguro nga this is what you called a bitter sweet ending. Akala mo nagsisimula pa lang kayo pero huli na pala iyon, akala mo na ang saya-saya nyo na pero ikaw lang pala iyon, akala mo may ‘something’ na pero imahinsyaon mo lang pala lahat ng ito. Tapos na, wala na. Pero bakit ganoon? Ginawa ko naman lahat ng ginusto nya. Kung ano ang hiningi nya binigay ko, kung ano ang ayaw nya; hindi ko ginawa. Tapos nagawa nya parin akong iwan, iniwan ako ng walang pasabe; ng walang dahilan. He took advantage of me.

Pinanghawakan ko lahat ng pangakong binitawan nya, pinaghawakan ko lahat ng plano na gagawin naming dalawa. Pero nabigo na naman ako, nasaktan na naman ako. Hanggang dito na nga lang ba talaga ako? Ang masaktan; ang maiwan; ang umasa; at ang lumuha.

Pilitin ko mang alisin at itapon ang nararamdaman ko para sa kanya hindi ko magawa. Nagbabakasakali kasi akong baka bumalik na naman sya. Kumbaga, may nakareserve parin na lugar sa puso ko kapag dumating syang muli.

Isang buwan na ang nakalipas pero tandang-tanda ko pa rin ang lahat. Tandang-tanda ko pa ang mga yakap mong pakiramdam kong puno ng pagmamahal. Hanggang ngayon, ikaw parin ang laman ng ang aking puso at isipan. Siguro nga hanggang dito na lang talaga ako. mamahalin ka sa malayo, kung saan hindi ko tanaw ang likod mo.

-snr